পিথুবৰ ছো্ৱালী স্নাতক মহাবিদ্যালয়,খোৱাং: (অসমীয়া বিভাগ) ১৯৮৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা পিথুবৰ ছোৱালী স্নাতক মহাবিদ্যালয়খনত ৭ টা বিভাগ আছে । ইয়াৰে অন্যতম হৈছে অসমীয়া বিভাগ । প্ৰতিষ্ঠাকালৰে পৰা আৰম্ভ কৰা অসমীয়া বিভাগটো প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত স্বগীৰ্য় মুকুট সিংহ ফুকনৰ তত্বাৱধানত আছিল । এজন শিক্ষক হোৱাৰ উপৰিও সাহিত্য-সংস্কৃতি চৰ্চাৰ সমান্তৰালকৈ সমাজকৰ্মী হিচাপেও তেখেতৰ অৱদান আছে । পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১৩ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈকে ধাৰাবাহিক ভাৱে শ্ৰীযুত যুগল চন্দ্ৰ সোনোৱাল বিভাগীয় প্ৰধান হিচাপে আছিল । তেখেতৰ সৈতে মুঠ চাৰিজন শিক্ষক শিক্ষয়িত্ৰী বিভাগৰ সকলো কাম-কাজ সহযোগিতাৰে কৰি আহিছে । পৰৱৰ্তী সময়ত ২০২১ চনৰ মে’ মাহৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে ড• ৰীতা চেতিয়া বিভাগীয় প্ৰধান হিচাপে আছে । বৰ্তমানে অসমীয়া বিভাগটোত চাৰিজন শিক্ষকে অধ্যাপনা কৰি আছে । ইয়াৰে এজন শিক্ষক তিনিগৰাকী শিক্ষয়ত্ৰী । এই বিভাগত অধ্যয়ন কৰা ছাত্ৰীসকলক আটাইকেউজন শিক্ষকে সাধ্যানুসাৰে শিক্ষা প্ৰদান কৰি আহিছে । বহু ছাত্ৰীয়ে অসমীয়া বিষয়টো সন্মানীয় বিষয় হিচাপে অধ্যয়ন কৰি উপকৃত হোৱাৰ লগতে কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে । ইয়াৰ উপৰিও ছাত্ৰীসকল বিভিন্ন বৃত্তিৰ লগতো জড়িত হ’বলৈ সক্ষম হৈছে । শিক্ষা, ব্যৱসায়, চৰকাৰী-বেচৰকাৰী সংস্থা বিভিন্ন সংগঠন আদিৰ লগত জড়িত হৈ জীৱিকা অৰ্জন কৰাৰ সমান্তৰালকৈ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনতো সৃষ্টিশীল লেখনিৰে পাৰদৰ্শিতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে । অসমীয়া বিভাগৰ উদ্যোগত প্ৰতিবছৰে আলোচনা চক্ৰ , ক্ষেত্ৰভিত্তিক অধ্যয়ন, মৃত্যু তিথি, জন্ম তিথি, মাতৃভাষা দিৱস , শিল্পী দিৱস, ৰাভা দিৱস, পৰিৱেশ দিৱস আদি উদযাপন কৰি অহা হৈছে । তদুপৰি সময় আৰু সুবিধানুসাৰে কৰ্মশালাও অনুষ্ঠিত কৰা হয় । শ্ৰেণীৰ পাঠদানৰ উপৰিও ছাত্ৰীসকলৰ মানসিক আৰু শৈল্পিক উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে পিঠা-পনা, চালাড আদি প্ৰতিযোগিতাও পতা হয় লগতে বিভাগীয় প্ৰাৰ্চীৰ পত্ৰিকা “শ্ৰুতিস্মৃতি” আৰু হাতলিখা আলোচনী “স্নিগ্ধস্নাতা” বছৰত এবাৰকৈ প্ৰকাশ কৰা হয় ।

(১) উদ্দেশ্য : ১। ভাষা এটা জাতিৰ দাপোন স্বৰূপ । ভাষাৰ অবিহনে এটা জাতি অস্তিত্বহীন । অসমীয়া বিভাগত বিভাগীয় ছাত্ৰীসকলক ভাষা সম্পৰ্কীয় সকলো শিক্ষা প্ৰদান কৰি উৎসাহিত কৰাৰ উপৰিও অসমীয়া ভষাটো যাতে সংকটত পৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে ছাত্ৰীসকলক সজাগ কৰা।

২। অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰতিজন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে অভিজ্ঞ । তেওঁলোকে শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ সমান্তৰালকৈ ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি চৰ্চাটো মনোনিৱেশ কৰে । গতিকে ছাত্ৰীসকল ভৱিষ্যতে একোগৰাকী সু-লেখক আৰু সংস্কৃতিবান হ’ব পৰাকৈ শিক্ষা প্ৰদান কৰা ।

৩। প্ৰতিজন শিক্ষকে গৱেষণাধৰ্মী কামৰ লগত জড়িত । সময়-সাপেক্ষে তেওঁলোকৰ লিখনি গৱেষণা পত্ৰিকা, আলোচনী আদিত প্ৰকাশ পাই আহিছে । ছাত্ৰীসকলকো গৱেষণা কৰ্মত নিয়োজিত হ’ব পৰাকৈ উপযুক্ত কৰি তোলাও এই বিভাগৰ আন এক উদ্দেশ্য ।

৪। শ্ৰেণীৰ পাঠদানৰ উপৰিও বিভাগীয় বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ, কৰ্মশালা, আলোচনা চক্ৰ, বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰি ছাত্ৰী সকলক অধিক কাৰ্যক্ষম কৰি তোলা ।

৫। অসমীয়া বিভাগৰ সকলো শিক্ষকে সকলো সময়তে ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধা – অসুবিধা নিৰীক্ষণ কৰি আহিছে । প্ৰয়োজন হ’লে ছাত্ৰীসকলক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰাৰ উপৰিও আৰ্থিকভাৱেও সহায় কৰা হয় ।

৬। অসমীয়া বিভাগত অধ্যয়নত ছাত্ৰীসকলক অসমীয়া সংস্কৃতিৰ উপৰিও পৃথিৱীৰ বিভিন্ন জাতি-জনজাতিৰ সংস্কৃতিৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়া ।

৭। ছাত্ৰীসকলক এই বিভাগতে অসমীয়া জাতিৰ পৰিচয়, ইতিহাস, ইয়াৰ সভ্যতা সংস্কৃতি সম্পৰ্কে শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয় ।

৮। তুলনামূলক সাহিত্যৰ আলোচনাৰে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষাৰ ৰচনাৰ সৈতে অসমীয়া ভাষাৰ ৰচনা সাদৃশ্য – বৈসাদৃশ্য সম্পৰ্কীয় শিক্ষা প্ৰদান কৰা ।

৯। অসমীয়া বিষয়টো অধ্যয়ন কৰি পৰিৱেশ্য কলা সম্পৰ্কে পৰিচয় প্ৰদান কৰি ছাত্ৰীসকলক বিষয়টোৰ প্ৰতি অধিক মনোগ্ৰাহী কৰি তোলা ।

২ : বিভাগটোৰ অভাৱনীয় দিশ: (১) ভাষা বিষয়ৰ শিক্ষক পযাৰ্প্ত নহয় ।

(২) সু-পৰিৱেষ্টিত শ্ৰেণীকোঠাৰ অভাৱ ।

(৩) বিভাগীয় পুথিভৰাল একেবাৰে চালুকীয়া ।

(৪) বিভাগত এটি আলোচনা গৃহৰ অভাৱ ।

(৫) বিভাগত চতুৰ্থ বৰ্গৰ কৰ্মচাৰীৰো অভাৱ ।

৩: ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে নিদ্ধাৰ্ৰিত কৰা পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন কৰি বিভাগীয় ছাত্ৰীসকলে উপকৃত হোৱা দিশসমূহ :   ( OUTCOMES)

১। ছাত্ৰীসকলে অসমীয়া বিষয়টো সন্মানীয় বিষয় হিচাপে অধ্যয়ন কৰি এজন সু-লেখক, সু-বক্তা হ’ব পৰাকৈ সুবিধা আছে ।

২। অসমীয়া ভাষা সাহিত্য শুদ্ধকৈ ক’ব আৰু লিখিব পৰাকৈ নিজকে উপযুক্ত হিচাপে গঢ়ি তুলিব পাৰিব ।

৩। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষাৰ সৈতে অসমীয়া ভাষাৰ মানদণ্ড বিচাৰ কৰিব পৰাকৈ অৱকাশ আছে ।

৪। কবিতা সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন আলোচনাত অংশ গ্ৰহণ কৰি কবিতা আবৃত্তি, কন্ঠস্বৰৰ প্ৰয়োগ, উচ্চাৰণৰ শুদ্ধতা, আদি শিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈ ছাত্ৰীসকলে নিজকে এজন সু-কবি হিচাপে সমাজত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব ।

৫। অসমীয়া বিষয়টো অধ্যয়নৰ জৰিয়তে একোখন কিতাপ সম্পাদনা কৰিব পৰাকৈ সকলো শিক্ষা প্ৰদান কৰি ভৱিষ্যতে একোজন সু-সম্পাদক হিচাপে নিয়োজিত হ’ব পাৰিব ।

৬। কেৱল ভাষা – সাহিত্য – সংস্কৃতিয়ে নহয় । এজন সাংবাদিক হ’ব পৰাকৈয়ো ছাত্ৰীসকল উপযুক্ত হ’ব পাৰিব ।